verbfourth conjugation
exbanniō
exbanniō (present infinitive exbannīre, perfect active exbannīvī, supine exbannītum)
Meaning
- Medieval Latinto banish, outlaw, (Holy Roman Empire) place under the imperial ban
Imperante domino Friderico secundo Romanorum imperatore augusto, XI. kalendas junii, indictione secunda, dominus Everardus de Estac castellanus Sancti Miniatis, domini Raynaldi ducis Spoleti imperialis aule Tuscie legati vicarius, publice exbannivit homines Montis Politiani comuniter et divisim […]
At the command of the august emperor of the Romans lord Frederick II, on the 11th of the calends of June, second indiction, lord Eberhard d'Estac, castellan of San Miniato, vicar of Rainald, duke of Spoleto and legate of the imperial palace of Tuscia, publicly placed the men of Monte Poliziano singly and collectively under the imperial ban […]1232, Talomeus, “documentum ineditum”, in Historia Diplomatica Friderici Secundi […] , volume 3, published 1852, page 199:
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exbanniō | exbanniēbam | exbanniam | exbannīvī | exbannīveram | exbannīverō |
| 2nd sg. | exbannīs | exbanniēbās | exbanniēs | exbannīvistī | exbannīverās | exbannīveris |
| 3rd sg. | exbannit | exbanniēbat | exbanniet | exbannīvit | exbannīverat | exbannīverit |
| 1st pl. | exbannīmus | exbanniēbāmus | exbanniēmus | exbannīvimus | exbannīverāmus | exbannīverimus |
| 2nd pl. | exbannītis | exbanniēbātis | exbanniētis | exbannīvistis | exbannīverātis | exbannīveritis |
| 3rd pl. | exbanniunt | exbanniēbant | exbannient | exbannīvērunt exbannīvēre | exbannīverant | exbannīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exbanniam | exbannīrem | exbannīverim | exbannīvissem |
| 2nd sg. | exbanniās | exbannīrēs | exbannīverīs | exbannīvissēs |
| 3rd sg. | exbanniat | exbannīret | exbannīverit | exbannīvisset |
| 1st pl. | exbanniāmus | exbannīrēmus | exbannīverīmus | exbannīvissēmus |
| 2nd pl. | exbanniātis | exbannīrētis | exbannīverītis | exbannīvissētis |
| 3rd pl. | exbanniant | exbannīrent | exbannīverint | exbannīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exbannior | exbanniēbar | exbanniar |
| 2nd sg. | exbannīris exbannīre | exbanniēbāris exbanniēbāre | exbanniēris exbanniēre |
| 3rd sg. | exbannītur | exbanniēbātur | exbanniētur |
| 1st pl. | exbannīmur | exbanniēbāmur | exbanniēmur |
| 2nd pl. | exbannīminī | exbanniēbāminī | exbanniēminī |
| 3rd pl. | exbanniuntur | exbanniēbantur | exbannientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exbanniar | exbannīrer |
| 2nd sg. | exbanniāris exbanniāre | exbannīrēris exbannīrēre |
| 3rd sg. | exbanniātur | exbannīrētur |
| 1st pl. | exbanniāmur | exbannīrēmur |
| 2nd pl. | exbanniāminī | exbannīrēminī |
| 3rd pl. | exbanniantur | exbannīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exbannī | exbannīre |
| pres. 2nd pl. | exbannīte | exbannīminī |
| fut. 2nd sg. | exbannītō | exbannītor |
| fut. 3rd sg. | exbannītō | exbannītor |
| fut. 2nd pl. | exbannītōte | — |
| fut. 3rd pl. | exbanniuntō | exbanniuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exbannīre | exbannīrī |
| perfect infinitive | exbannīvisse | exbannītum esse |
| future infinitive | exbannītūrum esse | exbannītum īrī |
| present participle | exbanniēns | — |
| perfect participle | — | exbannītus |
| future participle | exbannītūrus | exbanniendus exbanniundus |
gerundexbanniendī, exbanniendō, exbanniendumsupineexbannītum, exbannītū
Origins
From ex- (“out”) + banniō (“ban”), the latter a Frankish borrowing. Attested from the twelfth century CE.