adjectivefirst/second-declension adjective
Eurōpaeus
Eurōpaeus (feminine Eurōpaea, neuter Eurōpaeum)
Classical[ɛu̯.roːˈpae̯.ʊs]Ecclesiastical[eu̯.roˈpɛː.us]
Meaning
- adjectiveof or belonging to Europa
Noverat ante alios faciem ducis Europaei,
8 CE, Ovidius, Metamorphoses 8.23 - adjectiveof or belonging to Europe, European
praefecerat hunc Perdiccas ei parti Asiae, quae inter Taurum montem iacet atque Hellespontum, et illum unum opposuerat Europaeis adversariis; ipse Aegyptum oppugnatum adversus Ptolemaeum erat profectus.
c. 110 BCE – c. 25 BCE, Cornelius Nepos, De viris illustribus XVIII. Eumenes 3.2
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Eurōpaeus | Eurōpaea | Eurōpaeum |
| genitive | Eurōpaeī | Eurōpaeae | Eurōpaeī |
| dative | Eurōpaeō | Eurōpaeae | Eurōpaeō |
| accusative | Eurōpaeum | Eurōpaeam | Eurōpaeum |
| ablative | Eurōpaeō | Eurōpaeā | Eurōpaeō |
| vocative | Eurōpaee | Eurōpaea | Eurōpaeum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Eurōpaeī | Eurōpaeae | Eurōpaea |
| genitive | Eurōpaeōrum | Eurōpaeārum | Eurōpaeōrum |
| dative | Eurōpaeīs | Eurōpaeīs | Eurōpaeīs |
| accusative | Eurōpaeōs | Eurōpaeās | Eurōpaea |
| ablative | Eurōpaeīs | Eurōpaeīs | Eurōpaeīs |
| vocative | Eurōpaeī | Eurōpaeae | Eurōpaea |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Εὐρωπαῖος (Eurōpaîos), from Εὐρώπᾱ (Eurṓpā, “Europe”) + -ῐος (-ĭos, “belonging to”).
Descendants
- Catalaneuropeu
- Italianeuropeo
- Occitaneuropèu
- Portugueseeuropeu
- Romanianeuropeu
- Spanisheuropeo
- Asturianeuropéu
- Corsicaneuropeu
- Corsicaneurupeu
- Galicianeuropeo
In English words that came into English from Eurōpaeus
- EuropeanEurōpaeānus