LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Eurīpidēus

Eurīpidēus (feminine Eurīpidēa, neuter Eurīpidēum)
Classical[ɛu̯.riː.pɪˈdeː.ʊs]Ecclesiastical[eu̯.ri.piˈdɛː.us]

Meaning

  1. adjectiveEuripidean (of Euripides)
    c. 45 BCE, Cicero, Tusculanae disputationes 3.25
    c. 45 BCE, Cicero, Tusculanae disputationes 3.59

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeEurīpidēusEurīpidēaEurīpidēum
genitiveEurīpidēīEurīpidēaeEurīpidēī
dativeEurīpidēōEurīpidēaeEurīpidēō
accusativeEurīpidēumEurīpidēamEurīpidēum
ablativeEurīpidēōEurīpidēāEurīpidēō
vocativeEurīpidēeEurīpidēaEurīpidēum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeEurīpidēīEurīpidēaeEurīpidēa
genitiveEurīpidēōrumEurīpidēārumEurīpidēōrum
dativeEurīpidēīsEurīpidēīsEurīpidēīs
accusativeEurīpidēōsEurīpidēāsEurīpidēa
ablativeEurīpidēīsEurīpidēīsEurīpidēīs
vocativeEurīpidēīEurīpidēaeEurīpidēa

Origins

From the Ancient Greek Εὐρῑπῐ́δειος (Eurīpĭ́deios), from Εὐρῑπῐ́δης (Eurīpĭ́dēs), whence Eurīpidēs.

Descendants
  • EnglishEuripidean
  • Italianeuripideo

Quick answers

What does Eurīpidēus mean in Latin?
Eurīpidēus, a adjective, means “Euripidean (of Euripides)”.
How do you pronounce Eurīpidēus?
In classical Latin, [ɛu̯.riː.pɪˈdeː.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eu̯.ri.piˈdɛː.us].