proper noun · masculinevariously declined, third declension, first declension
Eurīpidēs
Eurīpidēs m sg (genitive Eurīpidis or Eurīpidī)
Classical[ɛu̯ˈriː.pɪ.deːs]Ecclesiastical[eu̯ˈriː.pi.des]
Meaning
- Euripides (circa 480–406 BC), celebrated Athenian tragic poet
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Eurīpidēs | — |
| genitive | Eurīpidis Eurīpidī | — |
| dative | Eurīpidī Eurīpidae | — |
| accusative | Eurīpidem Eurīpidēn | — |
| ablative | Eurīpide | — |
| vocative | Eurīpidēs Eurīpidē | — |
Eurīpĭdes, is, m., = Εὐριπίδης,
I. a celebrated Athenian tragic poet, Quint. 10, 1, 67 sq.; Gell. 15, 20; dat. Euripidae, id. 7, 3 med.; Cic. Tusc. 1, 26 fin.; 1, 48; 3, 14 et saep.—Hence,
Origins
From Ancient Greek Εὐρῑπῐ́δης (Eurīpĭ́dēs).
Descendants
- FrenchEuripide
- ItalianEuripide
- PortugueseEurípides