LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

erēmīticus

erēmīticus (feminine erēmītica, neuter erēmīticum)
Classical[ɛ.reːˈmiː.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[e.reˈmiː.ti.kus]

Meaning

  1. Late Latinadjectivehermitic, eremitic

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeerēmīticuserēmīticaerēmīticum
genitiveerēmīticīerēmīticaeerēmīticī
dativeerēmīticōerēmīticaeerēmīticō
accusativeerēmīticumerēmīticamerēmīticum
ablativeerēmīticōerēmīticāerēmīticō
vocativeerēmīticeerēmīticaerēmīticum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeerēmīticīerēmīticaeerēmītica
genitiveerēmīticōrumerēmīticārumerēmīticōrum
dativeerēmīticīserēmīticīserēmīticīs
accusativeerēmīticōserēmīticāserēmītica
ablativeerēmīticīserēmīticīserēmīticīs
vocativeerēmīticīerēmīticaeerēmītica

Origins

From erēmīta + -icus.

Descendants
  • Catalaneremític
  • Frenchérémitique
  • Italianeremitico
  • Occitaneremitic
  • Portugueseeremítico
  • Romanianeremitic
  • Spanisheremítico
  • Galicianeremítico

Quick answers

What does erēmīticus mean in Latin?
erēmīticus, a adjective, means “hermitic, eremitic”.
How do you pronounce erēmīticus?
In classical Latin, [ɛ.reːˈmiː.tɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.reˈmiː.ti.kus].