adjectivefirst/second-declension adjective
Erasmiānus
Erasmiānus (feminine Erasmiāna, neuter Erasmiānum)
Classical[ɛ.ras.miˈaː.nʊs]Ecclesiastical[e.raz.miˈaː.nus]
Meaning
- New Latinadjectiveof, belonging to, or written by Erasmus
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Erasmiānus | Erasmiāna | Erasmiānum |
| genitive | Erasmiānī | Erasmiānae | Erasmiānī |
| dative | Erasmiānō | Erasmiānae | Erasmiānō |
| accusative | Erasmiānum | Erasmiānam | Erasmiānum |
| ablative | Erasmiānō | Erasmiānā | Erasmiānō |
| vocative | Erasmiāne | Erasmiāna | Erasmiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Erasmiānī | Erasmiānae | Erasmiāna |
| genitive | Erasmiānōrum | Erasmiānārum | Erasmiānōrum |
| dative | Erasmiānīs | Erasmiānīs | Erasmiānīs |
| accusative | Erasmiānōs | Erasmiānās | Erasmiāna |
| ablative | Erasmiānīs | Erasmiānīs | Erasmiānīs |
| vocative | Erasmiānī | Erasmiānae | Erasmiāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Erasmiānus From Erasmus + -ānus.
Descendants
- EnglishErasmian
- Frenchérasmien