proper noun · masculinesecond declension
Erasīnus1
Erasīnus m sg (genitive Erasīnī)
Classical[ɛ.raˈsiː.nʊs]Ecclesiastical[e.raˈs̬iː.nus]
Meaning
- a river in Argolis, now Kefalari
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Erasīnus | — |
| genitive | Erasīnī | — |
| dative | Erasīnō | — |
| accusative | Erasīnum | — |
| ablative | Erasīnō | — |
| vocative | Erasīne | — |
| locative | Erasīnī | — |
Ĕrăsīnus, i, m., = Ἐρασῖνος,
I. a river of Argolis, now Kephalari, Mel. 2, 3, 9; Plin. 2, 103, 106, § 225; Ov. M. 15, 276; cf. Sen. N. Q. 3, 26, 3.
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ἐρασῖνος (Erasînos).