adjectivefirst/second-declension adjective
epidīcticus
epidīcticus (feminine epidīctica, neuter epidīcticum)
Classical[ɛ.pɪˈdiːk.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[e.piˈdik.ti.kus]
Meaning
- adjectiverhetoricfor display, declamatory
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | epidīcticus | epidīctica | epidīcticum |
| genitive | epidīcticī | epidīcticae | epidīcticī |
| dative | epidīcticō | epidīcticae | epidīcticō |
| accusative | epidīcticum | epidīcticam | epidīcticum |
| ablative | epidīcticō | epidīcticā | epidīcticō |
| vocative | epidīctice | epidīctica | epidīcticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | epidīcticī | epidīcticae | epidīctica |
| genitive | epidīcticōrum | epidīcticārum | epidīcticōrum |
| dative | epidīcticīs | epidīcticīs | epidīcticīs |
| accusative | epidīcticōs | epidīcticās | epidīctica |
| ablative | epidīcticīs | epidīcticīs | epidīcticīs |
| vocative | epidīcticī | epidīcticae | epidīctica |
ĕpĭdīctĭcus, a, um, adj., = ἐπιδεικτικός,
I. for display, declamatory:
in illo epidictico genere, quod diximus proprium sophistarum, Cic. Or. 13, 42 (written as Greek, id. ib. 11, 37; 61, 207).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
epidīcticus adj.
, ἐπιδεικτικός, for display, declamatory: genus (dicendi).
Origins
From Ancient Greek ἐπιδεικτικός (epideiktikós), from ἐπιδείκνυμι (epideíknumi, “to display, exhibit”).
In English words that came into English from epidīcticus
- epidicticepidīcticus