adjectivefirst/second-declension adjective
epicus
epicus (feminine epica, neuter epicum)
Classical[ˈɛ.pɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈɛː.pi.kus]
Meaning
- adjectiveepic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | epicus | epica | epicum |
| genitive | epicī | epicae | epicī |
| dative | epicō | epicae | epicō |
| accusative | epicum | epicam | epicum |
| ablative | epicō | epicā | epicō |
| vocative | epice | epica | epicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | epicī | epicae | epica |
| genitive | epicōrum | epicārum | epicōrum |
| dative | epicīs | epicīs | epicīs |
| accusative | epicōs | epicās | epica |
| ablative | epicīs | epicīs | epicīs |
| vocative | epicī | epicae | epica |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- poeta epicus
- an epic, heroic poet.
- carmen epicum
- epic poetry.
ĕpĭcus, a, um, adj., = ἐπικός,
I. epic:
poëta (Ennius), Cic. Opt. Gen. 1, 2: poëma, id. ib. 1, 1; cf. carmen, Quint. 10, 1, 62; Fulg. Myth. 1, 2.—Plur. as subst.: ĕpĭci, ōrum, m., the epic poets, Quint. 10, 1, 51.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
epicus adj.
, ἐπικός, epic, heroic: poeta.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἐπικός (epikós).
Descendants
- Frenchépique
- Englishepicfrom French épique
- Italianepico
- Portugueseépico
- Romanianepic
- Spanishépico
- Asturianépicu
- Galicianépico
In English words that came into English from epicus
- epicepicus