adjectivefirst/second-declension adjective
Ephrāimīticus
Ephrāimīticus (feminine Ephrāimītica, neuter Ephrāimīticum)
Classical[ɛ.pʰraː.ɪˈmiː.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[e.fra.iˈmiː.ti.kus]
Meaning
- adjectiveEphraimitic, of or pertaining to the Ephraimites
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ephrāimīticus | Ephrāimītica | Ephrāimīticum |
| genitive | Ephrāimīticī | Ephrāimīticae | Ephrāimīticī |
| dative | Ephrāimīticō | Ephrāimīticae | Ephrāimīticō |
| accusative | Ephrāimīticum | Ephrāimīticam | Ephrāimīticum |
| ablative | Ephrāimīticō | Ephrāimīticā | Ephrāimīticō |
| vocative | Ephrāimītice | Ephrāimītica | Ephrāimīticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ephrāimīticī | Ephrāimīticae | Ephrāimītica |
| genitive | Ephrāimīticōrum | Ephrāimīticārum | Ephrāimīticōrum |
| dative | Ephrāimīticīs | Ephrāimīticīs | Ephrāimīticīs |
| accusative | Ephrāimīticōs | Ephrāimīticās | Ephrāimītica |
| ablative | Ephrāimīticīs | Ephrāimīticīs | Ephrāimīticīs |
| vocative | Ephrāimīticī | Ephrāimīticae | Ephrāimītica |
Origins
From Ephrāimītēs + -icus.