LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ēnōrmis

ēnōrmis (neuter ēnōrme)
Classical[eːˈnoːr.mɪs]Ecclesiastical[eˈnɔr.mis]

Meaning

  1. two terminationirregular, unusual
  2. two terminationenormous, immense

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēnōrmisēnōrmisēnōrme
genitiveēnōrmisēnōrmisēnōrmis
dativeēnōrmīēnōrmīēnōrmī
accusativeēnōrmemēnōrmemēnōrme
ablativeēnōrmīēnōrmīēnōrmī
vocativeēnōrmisēnōrmisēnōrme
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēnōrmēsēnōrmēsēnōrmia
genitiveēnōrmiumēnōrmiumēnōrmium
dativeēnōrmibusēnōrmibusēnōrmibus
accusativeēnōrmīs
ēnōrmēs
ēnōrmīs
ēnōrmēs
ēnōrmia
ablativeēnōrmibusēnōrmibusēnōrmibus
vocativeēnōrmēsēnōrmēsēnōrmia

ē-normis, e, adj. norma,
I. out of rule (post-Aug.).
I. Irregular, unusual: toga, Quint. 11, 3, 139: vici (with huc et illuc flexi), Tac. A. 15, 38.—Far more freq.,
II. Immoderate, immense, enormous (cf.: immensus, immodicus, summus, maximus, effusus): enormes sunt (umbrae) cerasis, Plin. 17, 12, 17, § 88: spatium (with immensum), Tac. Agr. 10; cf. hastae (with immensa scuta), id. A. 2, 14: gladii (opp. parva scuta), id. Agr. 36: Colossi, Stat. S. 1, 3, 51; cf. corpus, Suet. Calig. 50: proceritas, id. Vitell. 17: uniones, Plin. 9, 35, 56, § 115 et saep.: senecta, i. e. very great, App. 9, p. 232; Sen. ap. Gell. 12, 2, 10: loquacitas, Petr. 2, 7; cf. Plin. Ep. 9, 26, 6.— Comp.: prologus enormior quam fabula, longer, Spart. Ael. Ver. 1 fin.—Adv.: ēnor-mĭter (acc. to I.), irregularly, Sen. Q. N. 1, 7; Plin. 36, 10, 15, § 17; 37, 6, 23, § 89; Veg. Vet. 2, 8, 2; 2, 28, 10; 1, 36; 56 Bip.— Sup. of the adj. and comp. and sup. of the adv. appear not to occur.

Origins

From ex- + nōrma + -is.

Elsewhere
  • Catalanenorme
  • Englishenormous
  • Frenchénorme
  • Germanenorm
  • Italianenorme
  • Occitanenòrme
  • Portugueseenorme
  • Romanianenorm
  • Spanishenorme
  • Dutchenorm
Norwegian
  • Bokmålenorm
  • Norwegian Nynorskenorm

In English words that came into English from ēnōrmis

  • enormityēnormitās

Quick answers

What does ēnōrmis mean in Latin?
ēnōrmis, a adjective, means “irregular, unusual; enormous, immense”.
How do you pronounce ēnōrmis?
In classical Latin, [eːˈnoːr.mɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈnɔr.mis].