noun · femininefirst declension
enōmotia
enōmotia f (genitive enōmotiae)
Classical[ɛ.noːˈmɔ.ti.a]Ecclesiastical[e.noˈmɔt.t͡si.a]
Meaning
- enomoty
Quidam enim putant aliud hoc ordinis nomen esse, alii quartam partem ordinis enomotiam et præfectum ejus enomotarcham dicunt; duas autem enomotias, dimœriam, eumque qui ipsi præest, dimœritam.
1877, Arriani Anabasis et Indica, pages 267–268:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | enōmotia | enōmotiae |
| genitive | enōmotiae | enōmotiārum |
| dative | enōmotiae | enōmotiīs |
| accusative | enōmotiam | enōmotiās |
| ablative | enōmotiā | enōmotiīs |
| vocative | enōmotia | enōmotiae |
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἐνωμοτία (enōmotía).
Descendants
- Frenchénomotie
- Italianenomotia
- Italianenomozia