LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ēnōdābilis

ēnōdābilis (neuter ēnōdābile)
Classical[eː.noːˈdaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[e.noˈdaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationexplicable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēnōdābilisēnōdābilisēnōdābile
genitiveēnōdābilisēnōdābilisēnōdābilis
dativeēnōdābilīēnōdābilīēnōdābilī
accusativeēnōdābilemēnōdābilemēnōdābile
ablativeēnōdābilīēnōdābilīēnōdābilī
vocativeēnōdābilisēnōdābilisēnōdābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēnōdābilēsēnōdābilēsēnōdābilia
genitiveēnōdābiliumēnōdābiliumēnōdābilium
dativeēnōdābilibusēnōdābilibusēnōdābilibus
accusativeēnōdābilīs
ēnōdābilēs
ēnōdābilīs
ēnōdābilēs
ēnōdābilia
ablativeēnōdābilibusēnōdābilibusēnōdābilibus
vocativeēnōdābilēsēnōdābilēsēnōdābilia

ēnōdābĭlis, e, adj. enodo,
I. explicable, Ambros. in Luc. 10, § 147.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin ēnōdābilis From ēnōdō (“to unknot”) + -bilis.

Quick answers

What does ēnōdābilis mean in Latin?
ēnōdābilis, a adjective, means “explicable”.
How do you pronounce ēnōdābilis?
In classical Latin, [eː.noːˈdaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.noˈdaː.bi.lis].