adjectivethird-declension two-termination adjective
ēnōdābilis
ēnōdābilis (neuter ēnōdābile)
Classical[eː.noːˈdaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[e.noˈdaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationexplicable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēnōdābilis | ēnōdābilis | ēnōdābile |
| genitive | ēnōdābilis | ēnōdābilis | ēnōdābilis |
| dative | ēnōdābilī | ēnōdābilī | ēnōdābilī |
| accusative | ēnōdābilem | ēnōdābilem | ēnōdābile |
| ablative | ēnōdābilī | ēnōdābilī | ēnōdābilī |
| vocative | ēnōdābilis | ēnōdābilis | ēnōdābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēnōdābilēs | ēnōdābilēs | ēnōdābilia |
| genitive | ēnōdābilium | ēnōdābilium | ēnōdābilium |
| dative | ēnōdābilibus | ēnōdābilibus | ēnōdābilibus |
| accusative | ēnōdābilīs ēnōdābilēs | ēnōdābilīs ēnōdābilēs | ēnōdābilia |
| ablative | ēnōdābilibus | ēnōdābilibus | ēnōdābilibus |
| vocative | ēnōdābilēs | ēnōdābilēs | ēnōdābilia |
ēnōdābĭlis, e, adj. enodo,
I. explicable, Ambros. in Luc. 10, § 147.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin ēnōdābilis From ēnōdō (“to unknot”) + -bilis.