proper noun · masculinesecond declension
Enipī
Enipī m pl (genitive Enipōrum)
Classical[ˈɛ.nɪ.piː]Ecclesiastical[ˈɛː.ni.pi]
Meaning
- A tribe of Lybia mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Enipī |
| genitive | — | Enipōrum |
| dative | — | Enipīs |
| accusative | — | Enipōs |
| ablative | — | Enipīs |
| vocative | — | Enipī |