LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“masculine” in Latin

The English word masculine itself goes back to Latin mās, through masculīnus.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

masculine
PROP., male, virilis; masculus; masculinus: the masculine gender (in grammar), genus masculinum (Quint.: ☞ also, genus virile, Varr. and Gell.; but the former is the common term).
PROP., Of or proper to the male sex, virilis.
Figuratively, bold, brave (opposed to effeminate), virilis (also, masculus, Hor.); fortis; constans; gravis: masculine courage, animus virilis, fortis, constans; virtus virilis (Cic.); audacia virilis (Sall.): masculine spirit, character, ingenium virile (Sall.); ingenium corroboratum, confirmatum (Cic.): a masculine style, oratio virilis (or fortis et virilis), gravis; nervi orationis (Cic.); sermo virilis (Quint.); oratio mascula (Muret.): masculine oratory, vera et mascula eloquentia (Ruhnken).

Quick answer

What is the Latin word for masculine?
The usual Latin words for “masculine” are malus, virīlis, masculus; also masculīnus, fortis, cōnstō. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.