proper noun · masculinesecond declension
Endovellicus
Endovellicus m sg (genitive Endovellicī)
Classical[ɛn.dɔˈwɛl.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[en.doˈvɛl.li.kus]
Meaning
- masculinesingularA tutelary deity worshipped in Hispania
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Endovellicus | — |
| genitive | Endovellicī | — |
| dative | Endovellicō | — |
| accusative | Endovellicum | — |
| ablative | Endovellicō | — |
| vocative | Endovellice | — |