noun · neutersecond declension
encaenia
encaenia n pl (genitive encaeniōrum)
Classical[ɛŋˈkae̯.ni.a]Ecclesiastical[en̠ʲˈt͡ʃɛː.ni.a]
Meaning
- neuterpluralplural onlyA consecration or dedication festival
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | encaenia |
| genitive | — | encaeniōrum |
| dative | — | encaeniīs |
| accusative | — | encaenia |
| ablative | — | encaeniīs |
| vocative | — | encaenia |
encaenĭa, ōrum, n., = ἐγκαίνια, τά,
I. a consecration or dedication festival, Aug. in Joann. 84 (cf. Spald. ad Quint. 7, 2, 33); Petr. S. 35, 7.—Hence,
Origins
From Ancient Greek ἐγκαίνια (enkaínia).
Descendants
- Englishencaenia
- EnglishEncaenia
- Frenchencénie
In English words that came into English from encaenia
- encaeniaencaenia