adjectivefirst/second-declension adjective
emeticus
emeticus (feminine emetica, neuter emeticum)
Classical[ɛˈmɛ.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[eˈmɛː.ti.kus]
Meaning
- adjectiveemetic, turning the stomach
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emeticus | emetica | emeticum |
| genitive | emeticī | emeticae | emeticī |
| dative | emeticō | emeticae | emeticō |
| accusative | emeticum | emeticam | emeticum |
| ablative | emeticō | emeticā | emeticō |
| vocative | emetice | emetica | emeticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emeticī | emeticae | emetica |
| genitive | emeticōrum | emeticārum | emeticōrum |
| dative | emeticīs | emeticīs | emeticīs |
| accusative | emeticōs | emeticās | emetica |
| ablative | emeticīs | emeticīs | emeticīs |
| vocative | emeticī | emeticae | emetica |
ēmĕtĭcus, a, um, adj., = ἐμετικός,
I. emetic, turning the stomach:
bolbus, App. Herb. 55.—Hence, subst.: † ĕmĕtĭca, ae, f., = ἐμετική, an incitement to vomit, an emetic (employed by the Roman gourmands as the means of renewed gluttony), Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4 (cf. bibit et vomit, Juv. 6, 432; dub.; Bait. embaeneticam; al. pineticam, or peneticam).Origins
Borrowed from Ancient Greek ἐμετῐκός (emetĭkós, “provoking sickness”), from ἔμετος (émetos, “vomiting”) + -ῐκός (-ĭkós, “-ic”, adjectival suffix).
Descendants
- Englishemetic
- Italianemetico
- Sicilianmèticu