adjectivefirst/second-declension adjective
ēlegantulus
ēlegantulus (feminine ēlegantula, neuter ēlegantulum)
Classical[eː.ɫɛˈɡan.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[e.leˈɡan.tu.lus]
Meaning
- adjectiverather elegant
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēlegantulus | ēlegantula | ēlegantulum |
| genitive | ēlegantulī | ēlegantulae | ēlegantulī |
| dative | ēlegantulō | ēlegantulae | ēlegantulō |
| accusative | ēlegantulum | ēlegantulam | ēlegantulum |
| ablative | ēlegantulō | ēlegantulā | ēlegantulō |
| vocative | ēlegantule | ēlegantula | ēlegantulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ēlegantulī | ēlegantulae | ēlegantula |
| genitive | ēlegantulōrum | ēlegantulārum | ēlegantulōrum |
| dative | ēlegantulīs | ēlegantulīs | ēlegantulīs |
| accusative | ēlegantulōs | ēlegantulās | ēlegantula |
| ablative | ēlegantulīs | ēlegantulīs | ēlegantulīs |
| vocative | ēlegantulī | ēlegantulae | ēlegantula |
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin ēlegantulus From ēlegāns + -ulus.