LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ēlegantulus

ēlegantulus (feminine ēlegantula, neuter ēlegantulum)
Classical[eː.ɫɛˈɡan.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[e.leˈɡan.tu.lus]

Meaning

  1. adjectiverather elegant

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeēlegantulusēlegantulaēlegantulum
genitiveēlegantulīēlegantulaeēlegantulī
dativeēlegantulōēlegantulaeēlegantulō
accusativeēlegantulumēlegantulamēlegantulum
ablativeēlegantulōēlegantulāēlegantulō
vocativeēlegantuleēlegantulaēlegantulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeēlegantulīēlegantulaeēlegantula
genitiveēlegantulōrumēlegantulārumēlegantulōrum
dativeēlegantulīsēlegantulīsēlegantulīs
accusativeēlegantulōsēlegantulāsēlegantula
ablativeēlegantulīsēlegantulīsēlegantulīs
vocativeēlegantulīēlegantulaeēlegantula

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin ēlegantulus From ēlegāns + -ulus.

Quick answers

What does ēlegantulus mean in Latin?
ēlegantulus, a adjective, means “rather elegant”.
How do you pronounce ēlegantulus?
In classical Latin, [eː.ɫɛˈɡan.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.leˈɡan.tu.lus].