noun · femininethird declension
ēlaqueātiō
ēlaqueātiō f (genitive ēlaqueātiōnis)
Classical[eː.ɫa.kʷeˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[e.la.kʷeˈat.t͡si.o]
Meaning
- New Latinrareextrication from snares, disentanglement, unfettering
1662, Johannes Conradus Dannhawer, Liber Conſcientiæ Apertus, ſive Theologiæ Conſcientiariæ, volume I, pars prima hiatrica, sectio secunda pathologica, articulus iii: “Conſcientiæ laqueus”, § 11, page 159
2000, Archives d’Histoire de l’Art, Umetnostno zgodovinsko društvo, volume XXXVI, page 185
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ēlaqueātiō | ēlaqueātiōnēs |
| genitive | ēlaqueātiōnis | ēlaqueātiōnum |
| dative | ēlaqueātiōnī | ēlaqueātiōnibus |
| accusative | ēlaqueātiōnem | ēlaqueātiōnēs |
| ablative | ēlaqueātiōne | ēlaqueātiōnibus |
| vocative | ēlaqueātiō | ēlaqueātiōnēs |
Origins
ēlaqueō (stem with thematic vowel: ēlaqueā-) + -tiō