LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

eiulābundus

eiulābundus (feminine eiulābunda, neuter eiulābundum)
Classical[ɛj.jʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[e.ju.laˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivegiven to wailing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeeiulābunduseiulābundaeiulābundum
genitiveeiulābundīeiulābundaeeiulābundī
dativeeiulābundōeiulābundaeeiulābundō
accusativeeiulābundumeiulābundameiulābundum
ablativeeiulābundōeiulābundāeiulābundō
vocativeeiulābundeeiulābundaeiulābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeeiulābundīeiulābundaeeiulābunda
genitiveeiulābundōrumeiulābundārumeiulābundōrum
dativeeiulābundīseiulābundīseiulābundīs
accusativeeiulābundōseiulābundāseiulābunda
ablativeeiulābundīseiulābundīseiulābundīs
vocativeeiulābundīeiulābundaeeiulābunda

ējŭlābundus, a, um, adj. id.,
I. abandoned to wailing, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. M. 2, 16.

Origins

From eiulō (“utter cries of anguish; lament”) + -bundus.

Quick answers

What does eiulābundus mean in Latin?
eiulābundus, a adjective, means “given to wailing”.
How do you pronounce eiulābundus?
In classical Latin, [ɛj.jʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.ju.laˈbun.dus].