LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

effricō

effricō (present infinitive effricāre, perfect active effrixī, supine effricātum)
Classical[ˈɛf.frɪ.koː]Ecclesiastical[ˈɛf.fri.ko]

Meaning

  1. literallypost Augustanraretransitiveto rub off or out
  2. figurativelypost Augustanraretransitiveto scrub clean of accumulated débris
    Illis autem hebetibus et optusis aut mala consuetudine obsessis diu robigo animorum effricanda est.circa AD 65, Lucius Annaeus Seneca, Epistulae morales ad Lucilium, letter xcv, § 36

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.effricōeffricābameffricābōeffrixīeffrixerameffrixerō
2nd sg.effricāseffricābāseffricābiseffrixistīeffrixerāseffrixeris
3rd sg.effricateffricābateffricābiteffrixiteffrixerateffrixerit
1st pl.effricāmuseffricābāmuseffricābimuseffriximuseffrixerāmuseffrixerimus
2nd pl.effricātiseffricābātiseffricābitiseffrixistiseffrixerātiseffrixeritis
3rd pl.effricanteffricābanteffricābunteffrixērunt
effrixēre
effrixeranteffrixerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.effricemeffricāremeffrixerimeffrixissem
2nd sg.effricēseffricārēseffrixerīseffrixissēs
3rd sg.effriceteffricāreteffrixeriteffrixisset
1st pl.effricēmuseffricārēmuseffrixerīmuseffrixissēmus
2nd pl.effricētiseffricārētiseffrixerītiseffrixissētis
3rd pl.effricenteffricārenteffrixerinteffrixissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.effricoreffricābareffricābor
2nd sg.effricāris
effricāre
effricābāris
effricābāre
effricāberis
effricābere
3rd sg.effricātureffricābātureffricābitur
1st pl.effricāmureffricābāmureffricābimur
2nd pl.effricāminīeffricābāminīeffricābiminī
3rd pl.effricantureffricābantureffricābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.effricereffricārer
2nd sg.effricēris
effricēre
effricārēris
effricārēre
3rd sg.effricētureffricārētur
1st pl.effricēmureffricārēmur
2nd pl.effricēminīeffricārēminī
3rd pl.effricentureffricārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.effricāeffricāre
pres. 2nd pl.effricāteeffricāminī
fut. 2nd sg.effricātōeffricātor
fut. 3rd sg.effricātōeffricātor
fut. 2nd pl.effricātōte—
fut. 3rd pl.effricantōeffricantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveeffricāreeffricārī
perfect infinitiveeffrixisseeffricātum esse
future infinitiveeffricātūrum esseeffricātum īrī
present participleeffricāns—
perfect participle—effricātus
effricāta, effricātā, effricātae, effricātam, effricātārum, effricātās, effricātī, effricātōrum, effricātōs
future participleeffricātūrus
effricātūra, effricātūrā, effricātūrae, effricātūram, effricātūrārum, effricātūrās, effricātūre, effricātūrī, effricātūrīs, effricātūrō, effricātūrōrum, effricātūrōs, effricātūrum
effricandus
effricanda, effricandā, effricandae, effricandam, effricandārum, effricandās, effricande, effricandīs, effricandōrum, effricandōs
gerundeffricandī, effricandō, effricandumsupineeffricātum, effricātū

ef-frĭco, xi (Tert. adv. Marc. 4, 12), ātum, 1, v. a.,
I. to rub off or out (post-Aug. and very rare).
I. Lit.: sordium enormem illuviem operose, App. M. 1, p. 105, 9: calices, id. ib. 4, p. 145, 31: spicas decerptas, Tert. l. l.—
II. Trop.: rubigo animorum effricanda est, Sen. Ep. 95, 37.

Origins

Formed by the prefixation of ex- + fricō, the x being assimilated to the following f.

Italo-Romance
  • Italiansfregare
  • Sicilianstricari
Ibero-Romance
  • Portugueseesfregar
  • Galicianesfregar

Quick answers

What does effricō mean in Latin?
effricō, a verb, means “to rub off or out; to scrub clean of accumulated débris”.
What are the principal parts of effricō?
effricō, effricāre, effrixī, effricātum (first conjugation).
How do you pronounce effricō?
In classical Latin, [ˈɛf.frɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛf.fri.ko].