LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

eburātus

eburātus (feminine eburāta, neuter eburātum)
Classical[ɛ.bʊˈraː.tʊs]Ecclesiastical[e.buˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectiveadorned or inlaid with ivory

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeeburātuseburātaeburātum
genitiveeburātīeburātaeeburātī
dativeeburātōeburātaeeburātō
accusativeeburātumeburātameburātum
ablativeeburātōeburātāeburātō
vocativeeburāteeburātaeburātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeeburātīeburātaeeburāta
genitiveeburātōrumeburātārumeburātōrum
dativeeburātīseburātīseburātīs
accusativeeburātōseburātāseburāta
ablativeeburātīseburātīseburātīs
vocativeeburātīeburātaeeburāta

ĕbŭrātus, a, um, adj. ebur,
I. adorned or inlaid with ivory: lecti, Plaut. Stich. 2, 2, 53: vehicula, id. Aul. 2, 1, 46: sella, Lampr. Heliog. 4 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin eburātus From ebur + -ātus.

Quick answers

What does eburātus mean in Latin?
eburātus, a adjective, means “adorned or inlaid with ivory”.
How do you pronounce eburātus?
In classical Latin, [ɛ.bʊˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [e.buˈraː.tus].