noun
ē caudāta
ē caudāta f
Classical[ˈeː kau̯ˈdaː.ta]Ecclesiastical[ˈɛː kau̯ˈdaː.ta]
Meaning
- Medieval Latine caudata (used in Latin)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ē caudāta | ē caudātae |
| genitive | ē caudātae | ē caudātārum |
| dative | ē caudātae | ē caudātīs |
| accusative | ē caudātam | ē caudātās |
| ablative | ē caudātā | ē caudātīs |
| vocative | ē caudāta | ē caudātae |
Origins
The caudāta (“tailed, caudate”) is feminine because it elliptically qualifies littera ē (“[the] letter e”).
Descendants
- Englishe caudata