noun · neutersecond declension
dysprosium
dysprosium n (genitive dysprosiī)
Classical[dysˈprɔ.si.ũː]Ecclesiastical[disˈprɔː.s̬i.um]
Meaning
- neuterdysprosium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dysprosium | dysprosia |
| genitive | dysprosiī | dysprosiōrum |
| dative | dysprosiō | dysprosiīs |
| accusative | dysprosium | dysprosia |
| ablative | dysprosiō | dysprosiīs |
| vocative | dysprosium | dysprosia |