LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
numeralfirst/second-declension numeral

duoetvīcēsimus

duoetvīcēsimus (feminine duoetvīcēsima, neuter duoetvīcēsimum)
Classical[du.oe̯t.wiːˈkeː.sɪ.mʊs]Ecclesiastical[du.et.viˈt͡ʃɛː.s̬i.mus]

Meaning

  1. numeraltwenty-second

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeduoetvīcēsimusduoetvīcēsimaduoetvīcēsimum
genitiveduoetvīcēsimīduoetvīcēsimaeduoetvīcēsimī
dativeduoetvīcēsimōduoetvīcēsimaeduoetvīcēsimō
accusativeduoetvīcēsimumduoetvīcēsimamduoetvīcēsimum
ablativeduoetvīcēsimōduoetvīcēsimāduoetvīcēsimō
vocativeduoetvīcēsimeduoetvīcēsimaduoetvīcēsimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeduoetvīcēsimīduoetvīcēsimaeduoetvīcēsima
genitiveduoetvīcēsimōrumduoetvīcēsimārumduoetvīcēsimōrum
dativeduoetvīcēsimīsduoetvīcēsimīsduoetvīcēsimīs
accusativeduoetvīcēsimōsduoetvīcēsimāsduoetvīcēsima
ablativeduoetvīcēsimīsduoetvīcēsimīsduoetvīcēsimīs
vocativeduoetvīcēsimīduoetvīcēsimaeduoetvīcēsima

dŭŏ-et-vīcēsĭmus, a, um,
I. ordin. num., the twenty-second: anno, Fab. Pict. ap. Gell. 5, 4: legio, Tac. H. 1, 18; 1, 55; 4, 24; 4, 37; cf. the preced. art.

Origins

Formally from duo (“two”) + et (“and”) + vīcēsimus (“twentieth”), ordinal form of vīgintī duo (“twenty-two”).

Quick answers

What does duoetvīcēsimus mean in Latin?
duoetvīcēsimus, a numeral, means “twenty-second”.
How do you pronounce duoetvīcēsimus?
In classical Latin, [du.oe̯t.wiːˈkeː.sɪ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [du.et.viˈt͡ʃɛː.s̬i.mus].