LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
numeralfirst/second-declension numeral

duodēoctōgēsimus

duodēoctōgēsimus (feminine duodēoctōgēsima, neuter duodēoctōgēsimum)
Classical[du.ɔ.deː.ɔk.toːˈɡeː.sɪ.mʊs]Ecclesiastical[du.o.de.ok.toˈd͡ʒɛː.s̬i.mus]

Meaning

  1. numeralseventy-eighth
    Hærebat animo annus pòſt mille quingentos duodeoctogeſimus, Caſimiri & Boſſuvij æmulatione notus.1633, Belgarum, aliarumque gentium, annales; Auctore Everardo Reidano; Dionysio Vossio Interprete, Leiden: Ex officina Ioannis Maire, page 449:
    Sequitur annus hujus ſæculi duodeoctogeſimus, quo Trajectinorum res, exſtincto Antiſtite Godefrido, tranſlatæ in Balduinum Comitis noſtri fratrem, & S. Mariæ Eccleſiæ ante præpoſitum.1680, Annales Hollandiæ Zelandiæque: in quibus sexcentorum fere annorum res gestæ continentur, a Theoderico Primo usque ad translatum à Jacoba in Philippum imperium. Matthæus Vossius, Illust. ac Præpot. Ordinum Hollandiæ atque Zelandiæ Historiographus scripsit. Altera hac editione ex ipsius Vossii autographo multis locis auctiores, & summariis ornati prodeunt, cura Antonii Borremansii., Amsterdam: Excudebant Henricus & Theodorus Boom, page 79:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeduodēoctōgēsimusduodēoctōgēsimaduodēoctōgēsimum
genitiveduodēoctōgēsimīduodēoctōgēsimaeduodēoctōgēsimī
dativeduodēoctōgēsimōduodēoctōgēsimaeduodēoctōgēsimō
accusativeduodēoctōgēsimumduodēoctōgēsimamduodēoctōgēsimum
ablativeduodēoctōgēsimōduodēoctōgēsimāduodēoctōgēsimō
vocativeduodēoctōgēsimeduodēoctōgēsimaduodēoctōgēsimum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeduodēoctōgēsimīduodēoctōgēsimaeduodēoctōgēsima
genitiveduodēoctōgēsimōrumduodēoctōgēsimārumduodēoctōgēsimōrum
dativeduodēoctōgēsimīsduodēoctōgēsimīsduodēoctōgēsimīs
accusativeduodēoctōgēsimōsduodēoctōgēsimāsduodēoctōgēsima
ablativeduodēoctōgēsimīsduodēoctōgēsimīsduodēoctōgēsimīs
vocativeduodēoctōgēsimīduodēoctōgēsimaeduodēoctōgēsima

Quick answers

What does duodēoctōgēsimus mean in Latin?
duodēoctōgēsimus, a numeral, means “seventy-eighth”.
How do you pronounce duodēoctōgēsimus?
In classical Latin, [du.ɔ.deː.ɔk.toːˈɡeː.sɪ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [du.o.de.ok.toˈd͡ʒɛː.s̬i.mus].