LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dūmōsus

dūmōsus (feminine dūmōsa, neuter dūmōsum)
Classical[dʊˈmoː.sʊs]Ecclesiastical[duˈmɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveovergrown with thorn, briar etc.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedūmōsus
dusmōsus
dūmōsa
dusmōsa
dūmōsum
dusmōsum
genitivedūmōsī
dusmōsī
dūmōsae
dusmōsae
dūmōsī
dusmōsī
dativedūmōsō
dusmōsō
dūmōsae
dusmōsae
dūmōsō
dusmōsō
accusativedūmōsum
dusmōsum
dūmōsam
dusmōsam
dūmōsum
dusmōsum
ablativedūmōsō
dusmōsō
dūmōsā
dusmōsā
dūmōsō
dusmōsō
vocativedūmōse
dusmōse
dūmōsa
dusmōsa
dūmōsum
dusmōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedūmōsī
dusmōsī
dūmōsae
dusmōsae
dūmōsa
dusmōsa
genitivedūmōsōrum
dusmōsōrum
dūmōsārum
dusmōsārum
dūmōsōrum
dusmōsōrum
dativedūmōsīs
dusmōsīs
dūmōsīs
dusmōsīs
dūmōsīs
dusmōsīs
accusativedūmōsōs
dusmōsōs
dūmōsās
dusmōsās
dūmōsa
dusmōsa
ablativedūmōsīs
dusmōsīs
dūmōsīs
dusmōsīs
dūmōsīs
dusmōsīs
vocativedūmōsī
dusmōsī
dūmōsae
dusmōsae
dūmōsa
dusmōsa

dūmōsus (also dummosus; old form dusmōsus, like Casmena, Casmili, etc., Liv. Andron. ap. Paul. ex Fest. p. 67, 5 Müll.), a, um, adj. dumus,
I. full of thornbushes, bushy (rare): rupes, Verg. E. 1, 77; cf. saxa, Ov. M. 10, 535: montes, Col. 4, 33, 5; colles, id. Poët. 10, 150: arva, Verg. G. 2, 180.

Origins

From dūmus + -ōsus.

Quick answers

What does dūmōsus mean in Latin?
dūmōsus, a adjective, means “overgrown with thorn, briar etc.”.
How do you pronounce dūmōsus?
In classical Latin, [dʊˈmoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [duˈmɔː.s̬us].