noun · neutersecond declension
dūmētum
dūmētum n (genitive dūmētī)
Meaning
- in pluralthicket
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dūmētum | dūmēta |
| genitive | dūmētī | dūmētōrum |
| dative | dūmētō | dūmētīs |
| accusative | dūmētum | dūmēta |
| ablative | dūmētō | dūmētīs |
| vocative | dūmētum | dūmēta |
dūmētum or dummetum (another form: DUMECTA antiqui quasi DUMICETA appellabant, quae nos
I. dumeta, Paul. ex Fest. p. 67, 10 Müll.), i, n. id., thorn-bushes, thorn-hedge, thicket.
II. Trop.:
cur orationem tantas in angustias et Stoicorum dumeta compellimus? Cic. Ac. 2, 35: quod cum efficere voltis (i. e. deum significare) in dumeta conrepitis, id. N. D. 1, 24 fin.Origins
From dūmus (“bramble”) + -etum.
In English words that came into English from dūmētum
- dumetosedūmētum