adjectivefirst/second declension
dulcissimus
dulcissimus (superlative, feminine dulcissima, neuter dulcissimum, comparative dulcior, adverb dulcissimē)
Classical[dʊɫˈkɪs.sɪ.mʊs]Ecclesiastical[dul̠ʲˈt͡ʃis.si.mus]
Meaning
- superlativesuperlative degree of dulcis
- superlativeused in terms of endearment
mī dulcissime Tirō
my dearest Tiro106 BCE – 43 BCE, Cicero, Ad Familiares 16.21 (quoted by the Lewis & Short dictionary)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dulcissimus | dulcissima | dulcissimum |
| genitive | dulcissimī | dulcissimae | dulcissimī |
| dative | dulcissimō | dulcissimae | dulcissimō |
| accusative | dulcissimum | dulcissimam | dulcissimum |
| ablative | dulcissimō | dulcissimā | dulcissimō |
| vocative | dulcissime | dulcissima | dulcissimum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dulcissimī | dulcissimae | dulcissima |
| genitive | dulcissimōrum | dulcissimārum | dulcissimōrum |
| dative | dulcissimīs | dulcissimīs | dulcissimīs |
| accusative | dulcissimōs | dulcissimās | dulcissima |
| ablative | dulcissimīs | dulcissimīs | dulcissimīs |
| vocative | dulcissimī | dulcissimae | dulcissima |