LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

dulcāmen

dulcāmen n (genitive dulcāminis)
Classical[dʊɫˈkaː.mɛn]Ecclesiastical[dulˈkaː.men]

Meaning

  1. Medieval Latinsynonym of dulcēdō
    996–1015, Dudo super congregationem S. Quintini Decani (author), Andreas Duchesnius Turonensis (editor), De moribus et actis primorum Normanniæ ducum, libri III in Hiſtoriæ Normannorum ſcriptores antiqui (1619), Preface, “Adlocutio ad librum”, lines 1–6, pages 56d–57a
    Multimodis illum ſermonibus libenter inſignibant, & mellifluo Palatinæ ſermocinationis dulcamine erudiebant.ibidem, book III, page 117d

Declension

declension
formsingularplural
nominativedulcāmendulcāmina
genitivedulcāminisdulcāminum
dativedulcāminīdulcāminibus
accusativedulcāmendulcāmina
ablativedulcāminedulcāminibus
vocativedulcāmendulcāmina

Origins

From dulcō (“to sweeten”, stem with thematic vowel: dulcā-) + -men (suffix forming neuter nouns).

Quick answers

What does dulcāmen mean in Latin?
dulcāmen, a noun, means “synonym of dulcēdō”.
What is the genitive of dulcāmen?
The genitive singular is dulcāminis. dulcāmen is neuter, third declension.
How do you pronounce dulcāmen?
In classical Latin, [dʊɫˈkaː.mɛn]; in ecclesiastical (church) Latin, [dulˈkaː.men].