noun · femininethird declension
ducātrīx
ducātrīx f (genitive ducātrīcis, masculine ducātor)
Classical[dʊˈkaː.triːks]Ecclesiastical[duˈkaː.triks]
Meaning
- a (female) leader, a chieftainess
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ducātrīx | ducātrīcēs |
| genitive | ducātrīcis | ducātrīcum |
| dative | ducātrīcī | ducātrīcibus |
| accusative | ducātrīcem | ducātrīcēs |
| ablative | ducātrīce | ducātrīcibus |
| vocative | ducātrīx | ducātrīcēs |
dŭcātrix, īcis, f. ducator,
I. a female leader:
vitiorum iracundia, App. Dogm. Plat. 2, p. 14.Origins
From ducātor + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).