proper noun · masculinesecond declension
Drugerī
Drugerī m pl (genitive Drugerōrum)
Classical[ˈdrʊ.ɡɛ.riː]Ecclesiastical[ˈdruː.d͡ʒe.ri]
Meaning
- A tribe of Thrace mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Drugerī |
| genitive | — | Drugerōrum |
| dative | — | Drugerīs |
| accusative | — | Drugerōs |
| ablative | — | Drugerīs |
| vocative | — | Drugerī |