proper noun · masculinefirst declension
Drīlae
Drīlae m pl (genitive Drīlārum)
Classical[ˈdriː.ɫae̯]Ecclesiastical[ˈdriː.le]
Meaning
- A warlike tribe of Pontus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Drīlae |
| genitive | — | Drīlārum |
| dative | — | Drīlīs |
| accusative | — | Drīlās |
| ablative | — | Drīlīs |
| vocative | — | Drīlae |
Origins
From Ancient Greek Δρῖλαι (Drîlai).