noun · femininefirst declension
dracaena
dracaena f (genitive dracaenae)
Classical[draˈkae̯.na]Ecclesiastical[draˈt͡ʃɛː.na]
Meaning
- femininea she-dragon
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dracaena | dracaenae |
| genitive | dracaenae | dracaenārum |
| dative | dracaenae | dracaenīs |
| accusative | dracaenam | dracaenās |
| ablative | dracaenā | dracaenīs |
| vocative | dracaena | dracaenae |
drăcaena, ae, f., = δράκαινα, a shedragon, acc. to Don. p. 1747 P.; Prisc. p. 643 and 684 ib.; Cledon. p. 1896 ib.
Origins
Romanized form of the Ancient Greek δράκαινα (drákaina, “she-dragon”)
Descendants
- Italiantracina