noun · neutersecond declension
Dorcadion
Dorcadion n (genitive Dorcadiī)
Classical[dɔrˈka.di.ɔn]Ecclesiastical[dorˈkaː.di.on]
Meaning
- neuterdorcadion (Dorcadion)
✝ 5. L. cruciata, F., nigra, thorax spinosus, elytris cruce alba media. Hab. in Rossia meridionali, inque Podolia cum L. (Dorcadiis) ruſipede, fulva, nigra, holosericea, bilineata.
1830, Eduardus Eichwald, editor, Zoologiae Specialis. Pars Geographica. Pars Altera De Podozois., page 258:Species egregia, solummodo Dorcadiis: biformi Krtz. et praesertim scabricolli Dalm. quodammodo appropinquans, a quibus imprimis staturâ grandi et forti, peculiari sculpturâ pronoti, colore multo pallidore. glabrorum pedum glabrorumque 2 basalium antennarum articulorum, structurâ tibiarum intermediarum etc. longe recedit.
An excellent species, only in Dorcas: somewhat resembling biforme Krtz. and especially scabricolle Dalm., from which it differs far in particular in its large and strong stature, peculiarly pronotic sculpture, much paler colour, glabrous feet and glabrous 2 basal antennal joints, structure of the intermediate tibiae, etc.1901, Andrea Semenov, “De Dorcadio jakovlevi, sp. n. e Persia occidentali (Coleoptera, Cerambycidae).”, in Русское Энтомологическое Обозрѣние (overall work in Russian, Latin, and French), page 145:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Dorcadion | Dorcadia |
| genitive | Dorcadiī | Dorcadiōrum |
| dative | Dorcadiō | Dorcadiīs |
| accusative | Dorcadion | Dorcadia |
| ablative | Dorcadiō | Dorcadiīs |
| vocative | Dorcadion | Dorcadia |
dorcădĭon, ii, n.,
I. name of a plant, App. Herb. 14 and 62.
Origins
- Ancient Greek δορκᾰ́ς(dorkắs)
- LatinDorcadion
Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos)? Ancient Greek -ῐον (-ĭon) Ancient Greek δορκάδιον (dorkádion)bor. Translingual Dorcadionbor. Latin Dorcadion Borrowed from Translingual Dorcadion.