adjectivethird-declension two-termination adjective
dominicālis
dominicālis (neuter dominicāle)
Classical[dɔ.mɪ.nɪˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[do.mi.niˈkaː.lis]
Meaning
- two terminationOf or pertaining to Sunday, the "day of the Lord"; dominical.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dominicālis | dominicālis | dominicāle |
| genitive | dominicālis | dominicālis | dominicālis |
| dative | dominicālī | dominicālī | dominicālī |
| accusative | dominicālem | dominicālem | dominicāle |
| ablative | dominicālī | dominicālī | dominicālī |
| vocative | dominicālis | dominicālis | dominicāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dominicālēs | dominicālēs | dominicālia |
| genitive | dominicālium | dominicālium | dominicālium |
| dative | dominicālibus | dominicālibus | dominicālibus |
| accusative | dominicālīs dominicālēs | dominicālīs dominicālēs | dominicālia |
| ablative | dominicālibus | dominicālibus | dominicālibus |
| vocative | dominicālēs | dominicālēs | dominicālia |
Origins
From dominicus (“of or pertaining to a lord or master”) + -ālis, from dominus (“lord, master”).
Descendants
- Catalandonegal
- Catalandominical
- Englishdominical
- Frenchdominical
- Italiandominicale
- Occitandominical
- Portuguesedomingal
- Portuguesedominical
- Spanishdoñegal
- Spanishdoñigal
In English words that came into English from dominicālis
- dominicaldominicālis