noun · masculinefourth declension
doctōrātus
doctōrātus m (genitive doctōrātūs)
Classical[dɔk.toːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[dok.toˈraː.tus]
Meaning
- Medieval Latindoctorate, the degree of a doctor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | doctōrātus | doctōrātūs |
| genitive | doctōrātūs | doctōrātuum |
| dative | doctōrātuī | doctōrātibus |
| accusative | doctōrātum | doctōrātūs |
| ablative | doctōrātū | doctōrātibus |
| vocative | doctōrātus | doctōrātūs |
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin doctōrātus From doctor + -ātus.
Descendants
- Catalandoctorat
- Englishdoctorate
- Frenchdoctorat
- GermanDoktorat
- Italiandottorato
- Portuguesedoutorado
- Romaniandoctorat
- Spanishdoctorado