LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dīvīsibilitās

dīvīsibilitās f (genitive dīvīsibilitātis)
Classical[diː.wiː.sɪˈbɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[di.vi.s̬iˈbiː.li.tas]

Meaning

  1. divisibility
    Nam, vel potentia ſpiritualis eſt diviſibilis entitativè, quod multi de materiâ-primâ aſſerunt: vel afficitur diviſibilitate continuâ, qualis eſt quantitas molis in corporibus: vel ſaltem diviſibilitate numerica, qualis eſt in corporibus diſcreta ſeu numerica quantitas.For, either spiritual power is divisible in an entity, as many assert of primary matter: or it is affected by continuous divisibility, such as the quantity of mass in bodies: or else by numerical divisibility, such as the discrete or numerical quantity in bodies.1659, Juan Caramuel Lobkowitz, Caramuelis metalogica disputationes de logicae essentia, proprietatibus, et operationibus continens, page 312:

Declension

declension
formsingularplural
nominativedīvīsibilitāsdīvīsibilitātēs
genitivedīvīsibilitātisdīvīsibilitātum
dativedīvīsibilitātīdīvīsibilitātibus
accusativedīvīsibilitātemdīvīsibilitātēs
ablativedīvīsibilitātedīvīsibilitātibus
vocativedīvīsibilitāsdīvīsibilitātēs

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dīvīsibilitās From dīvīsibilis + -tās.

Quick answers

What does dīvīsibilitās mean in Latin?
dīvīsibilitās, a noun, means “divisibility”.
What is the genitive of dīvīsibilitās?
The genitive singular is dīvīsibilitātis. dīvīsibilitās is feminine, third declension.
How do you pronounce dīvīsibilitās?
In classical Latin, [diː.wiː.sɪˈbɪ.lɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [di.vi.s̬iˈbiː.li.tas].