noun · femininethird declension
dīvīsibilitās
dīvīsibilitās f (genitive dīvīsibilitātis)
Classical[diː.wiː.sɪˈbɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[di.vi.s̬iˈbiː.li.tas]
Meaning
- divisibility
Nam, vel potentia ſpiritualis eſt diviſibilis entitativè, quod multi de materiâ-primâ aſſerunt: vel afficitur diviſibilitate continuâ, qualis eſt quantitas molis in corporibus: vel ſaltem diviſibilitate numerica, qualis eſt in corporibus diſcreta ſeu numerica quantitas.
For, either spiritual power is divisible in an entity, as many assert of primary matter: or it is affected by continuous divisibility, such as the quantity of mass in bodies: or else by numerical divisibility, such as the discrete or numerical quantity in bodies.1659, Juan Caramuel Lobkowitz, Caramuelis metalogica disputationes de logicae essentia, proprietatibus, et operationibus continens, page 312:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dīvīsibilitās | dīvīsibilitātēs |
| genitive | dīvīsibilitātis | dīvīsibilitātum |
| dative | dīvīsibilitātī | dīvīsibilitātibus |
| accusative | dīvīsibilitātem | dīvīsibilitātēs |
| ablative | dīvīsibilitāte | dīvīsibilitātibus |
| vocative | dīvīsibilitās | dīvīsibilitātēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dīvīsibilitās From dīvīsibilis + -tās.