adjectivefirst/second-declension adjective
districtīvus
districtīvus (feminine districtīva, neuter districtīvum)
Classical[dɪs.trɪkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[dis.trikˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivedissolving
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | districtīvus | districtīva | districtīvum |
| genitive | districtīvī | districtīvae | districtīvī |
| dative | districtīvō | districtīvae | districtīvō |
| accusative | districtīvum | districtīvam | districtīvum |
| ablative | districtīvō | districtīvā | districtīvō |
| vocative | districtīve | districtīva | districtīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | districtīvī | districtīvae | districtīva |
| genitive | districtīvōrum | districtīvārum | districtīvōrum |
| dative | districtīvīs | districtīvīs | districtīvīs |
| accusative | districtīvōs | districtīvās | districtīva |
| ablative | districtīvīs | districtīvīs | districtīvīs |
| vocative | districtīvī | districtīvae | districtīva |
districtīvus, a, um, adj. id.. In medic.,
I. pertaining to dissolving:
adjutoria, Cael. Aur. Acut. 3, 2, 20; 2, 29, 159.Origins
From distringō (“to stretch out; detach”) + īvus.