noun · femininethird declension
distentiō
distentiō f (genitive distentiōnis)
Meaning
- spasm
- distortion, distension
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | distentiō | distentiōnēs |
| genitive | distentiōnis | distentiōnum |
| dative | distentiōnī | distentiōnibus |
| accusative | distentiōnem | distentiōnēs |
| ablative | distentiōne | distentiōnibus |
| vocative | distentiō | distentiōnēs |
distentĭo, ōnis, f. distendo,
II. Trop., fullness, i. e. occupation, Vulg. Eccl. 8, 16.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin distentiō From distendō + -tiō.
Descendants
- Catalandistensió
- Frenchdistension
- Englishdistension
- Italiandistensione
- Spanishdistención