LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dissolūtus

dissolūtus (feminine dissolūta, neuter dissolūtum, superlative dissolūtissimus)
Classical[dɪs.sɔˈɫuː.tʊs]Ecclesiastical[dis.soˈluː.tus]

Meaning

  1. adjectiveloose, lax, negligent
  2. adjectivedissolute

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedissolūtusdissolūtadissolūtum
genitivedissolūtīdissolūtaedissolūtī
dativedissolūtōdissolūtaedissolūtō
accusativedissolūtumdissolūtamdissolūtum
ablativedissolūtōdissolūtādissolūtō
vocativedissolūtedissolūtadissolūtum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedissolūtīdissolūtaedissolūta
genitivedissolūtōrumdissolūtārumdissolūtōrum
dativedissolūtīsdissolūtīsdissolūtīs
accusativedissolūtōsdissolūtāsdissolūta
ablativedissolūtīsdissolūtīsdissolūtīs
vocativedissolūtīdissolūtaedissolūta

dissŏlūtus, a, um, Part. and P. a., from dissolvo.

Origins

Perfect passive participle of dissolvō.

Descendants
  • Spanishdisolutofrom Old Spanish disoluto

In English words that came into English from dissolūtus

  • dissolutedissolūtus

Quick answers

What does dissolūtus mean in Latin?
dissolūtus, a adjective, means “loose, lax, negligent; dissolute”.
How do you pronounce dissolūtus?
In classical Latin, [dɪs.sɔˈɫuː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [dis.soˈluː.tus].