noun · femininethird declension
dissolūtiō
dissolūtiō f (genitive dissolūtiōnis)
Meaning
- destruction, abolition, dissolution
- refutation
- rhetoricasyndeton
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dissolūtiō | dissolūtiōnēs |
| genitive | dissolūtiōnis | dissolūtiōnum |
| dative | dissolūtiōnī | dissolūtiōnibus |
| accusative | dissolūtiōnem | dissolūtiōnēs |
| ablative | dissolūtiōne | dissolūtiōnibus |
| vocative | dissolūtiō | dissolūtiōnēs |
dissŏlūtĭo, ōnis, f. dissolvo,
I. a dissolving, destroying, breaking up, dissolution (good prose).
I. Lit.:
navigii, Tac. A. 14, 5: naturae (mors), Cic. Leg. 1, 11; id. Fin. 5, 11, 31; cf. id. ib. 2, 31: stomachi, i. e. looseness, Plin. 20, 22, 91, § 248.—II. Trop.
A. In gen., an abolishing, a destruction:
legum omnium, Cic. Phil. 1, 9: imperii, Tac. A. 13, 50.—Absol., ruin, Vulg. Isa. 8, 22. B. In partic.
2. (Acc. to dissolutus, A.) As rhet. t. t., want of connection, interruption:
constructio verborum tum conjunctionibus copuletur, tum dissolutionibus relaxetur, Cic. Part. 6, 21; cf. Quint. 9, 3, 50; Auct. Her. 4, 30.—3. (Acc. to dissolutus, B.) Of character, looseness, i. e. weakness, effeminacy, frivolity; dissoluteness:
si humanitas appellanda est in acerbissima injuria (sc. vindicanda) remissio animi ac dissolutio, Cic. Fam. 5, 2, 9; so, judiciorum, Cic. Verr. 2, 4, 59 fin.; Treb. Pol. XXX. Tyr. 23: dissolutio et languor, Sen. Ep. 3 fin.; cf. animorum, id. Cons. Sap. 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dissolūtiō ōnis, f
dissolvo, a dissolving, destroying, breaking up, dissolution : naturae, i. e. death . — Fig., an abolishing, destruction : legum omnium: imperii, Ta.— A refutation : criminum. —In rhet., a want of connection, asyndeton , C.— Of character, looseness, effeminacy, dissoluteness : animi: iudiciorum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dissolūtiō From dissolvō + -tiō.
Descendants
- Catalandissolució
- Italiandissoluzione
- Englishdissolutionfrom Old French dissolution
- Frenchdissolutionfrom Old French dissolution
- Portuguesedissolução
- Spanishdisolución
- Galiciandisolución
- Russianдиссолюция
In English words that came into English from dissolūtiō
- dissolutiondissolūtiō