LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dissipātiō

dissipātiō f (genitive dissipātiōnis)

Meaning

  1. scattering, dispersal
    nec vero ulla res magis labefactatam diu et Carthaginem et Corinthum pervertit aliquando quam hic error ac dissipatio civium1928 translation by Clinton W. Keyes In fact, no other influence did more to bring about the final overthrow of Carthage and Corinth, though they had long been tottering, than this scattering and dispersion of their citizens54 BCE – 51 BCE, Cicero, De re publica 2.4
  2. destruction, annihilation

Declension

declension
formsingularplural
nominativedissipātiōdissipātiōnēs
genitivedissipātiōnisdissipātiōnum
dativedissipātiōnīdissipātiōnibus
accusativedissipātiōnemdissipātiōnēs
ablativedissipātiōnedissipātiōnibus
vocativedissipātiōdissipātiōnēs

dissĭpātĭo, ōnis, f. id.,
I. a scattering, dispersing (a Ciceronian word). *
I. In gen.: hic error ac dissipatio civium, Cic. Rep. 2, 4, 7.—
II. Pregn., destruction, annihilation: interitus et dissipatio corporum, Cic. N. D. 1, 25, 71: praedae, i. e. plundering, id. Phil. 13, 5, 10; Vulg. Isa. 24, 3 al.—As a rhet. flgure, Cic. de Or. 3, 54, 207 (so ap. Quint. 9, 1, 35): ita contra illa dispersa sunt, quae a Cicerone dissupata dici puto, Quint. 9, 3, 39.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dissipātiō From dissipō + -tiō.

Descendants
  • Italiandissipazione
  • Spanishdisipación
  • Russianдиссипация

In English words that came into English from dissipātiō

  • dissipationdissipātiō

Quick answers

What does dissipātiō mean in Latin?
dissipātiō, a noun, means “scattering, dispersal; destruction, annihilation”.
What is the genitive of dissipātiō?
The genitive singular is dissipātiōnis. dissipātiō is feminine, third declension.