adjectivethird-declension two-termination adjective
dissimilis
dissimilis (neuter dissimile, comparative dissimilior, superlative dissimillimus, adverb dissimiliter)
Classical[dɪsˈsɪ.mɪ.lɪs]Ecclesiastical[disˈsiː.mi.lis]
Meaning
- two terminationunlike, dissimilar, different
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dissimilis | dissimilis | dissimile |
| genitive | dissimilis | dissimilis | dissimilis |
| dative | dissimilī | dissimilī | dissimilī |
| accusative | dissimilem dissimiliorem | dissimilem dissimiliorem | dissimile |
| ablative | dissimilī | dissimilī | dissimilī |
| vocative | dissimilis | dissimilis | dissimile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dissimilēs | dissimilēs | dissimilia |
| genitive | dissimilium | dissimilium | dissimilium |
| dative | dissimilibus | dissimilibus | dissimilibus |
| accusative | dissimilīs dissimilēs | dissimilīs dissimilēs | dissimilia |
| ablative | dissimilibus | dissimilibus | dissimilibus |
| vocative | dissimilēs | dissimilēs | dissimilia |
dis-sĭmĭlis, e, adj.,
I. unlike, dissimilar, different (as the opp. of similis and consimilis, v. 3. dis, II.; cf.: dispar, impar, absimilis; very freq. and class.).—Constr. with the gen., dat., with atque, et, inter se, or absol. (for this variety in the construction, cf. esp. Cic. Brut. 81 fin. to 83 med.).
(a). With gen.:
(P. Crassus) dum Cyri et Alexandri similis esse voluit, et L. Crassi et multorum Crassorum inventus est dissimillimus, Cic. Brut. 81 fin.. alicujus dissimilis in tribunatu reliquaque omni vita, id. ib. 34, 129; so, Scetani, Hor. S. 1, 4, 112: artificium hoc ceterorum, Cic. de Or. 2, 19, 83: offensio odii, id. ib. 2, 51 fin.: cives tui, id. Fam. 10, 6, 3; cf. sui, id. Phil. 2, 24, 59; id. de Or. 3, 7, 26; id. Brut. 93, 320; Ov. M. 11, 273 al.; cf. also under (d). .—
(b). With dat.:
nihil tam dissimile quam Cotta Sulpicio, Cic. Brut. 56: quis homini, id. Fin. 5, 22, 62: illa contentio huic judicio, id. Sull. 17, 49: hoc superiori, id. Fin. 4, 6, 15: proximo, id. Ac. 2, 33, 105: tam fortibus ausis, Verg. A. 9, 282: hoc illi, Hor. S. 1, 6, 49.—(g). With atque or et, Lucr. 1, 504; cf.: aut quiescendum, quod est non dissimile atque ire in Solonium aut Antium;
aut, etc., Cic. Att. 2, 3, 3; and: haec consilia non sunt dissimilia, ac si quis aegro, etc., Liv. 5, 5 fin.: dissimilis est militum causa et tua, Cic. Phil. 2, 24, 59; id. Planc. 28, 68; id. Brut. 82, 285.—(d). With inter se:
dissimiles longe inter se variosque colores, Lucr. 2, 783; 2, 720; Cic. de Or. 3, 7, 25 sq.; id. Brut. 82 fin. sq.; Quint. 9, 4, 17 al.; cf.: cum inter vos in dicendo dissimillimi sitis, Cic. de Or. 2, 29; and in a twofold construction: qui sunt et inter se dissimiles et aliorum, id. Brut. 83, 287.—(ε) Absol.: dissimillimi motus, Cic. Rep. 1, 14: voces, id. ib. 2, 42: eos, qui nascuntur eodem tempore, posse in dissimiles incidere naturas propter caeli dissimilitudinem, id. Div. 2, 44 fin. et saep.: hac in re multum dissimiles, Hor. Ep. 1, 10, 3: quid sit in quoque dissimile, Quint. 5, 13, 23: pro dissimillimo, Plin. Ep. 1, 5, 9 al.—(ζ) With in and acc.: aetate et forma, haud dissimili in dominum erat, to his master, i. e. so as to pass for his master, Tac. A. 2, 39.—(η) With ab: dissimilis valde ab omnibus, Vulg. Dan. 7, 19.—Hence, dissĭmĭlĭter, adv., differently, in a different manner (rarely): efficere voluptates, Cic. Fin. 2, 3, 10; Sall. J. 89, 6; Gell. 18, 12, 3 al.—With dat.: haud dissimiliter navibus sine gubernaculo vagis, Liv. 27, 48, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dis-similis e, adj.
with comp. and sup, unlike, dissimilar, different: duo dissimilia genera, lenonum et latronum: dissimilis est militum causa et tua: hac in re unā Multum dissimiles, H.: quod est non dissimile atque ire, etc.: haec sunt consilia non dissimilia, ac si quis, etc., L.: tui: sanguis dissimillimorum sui civium: homo tum sui dissimilis, not himself: sui dissimilior fieri cotidie: dissimillima legis ea (lex): homini, qui, etc.: huic iudicio illa contentio: tam fortibus ausis, V.: et inter se dissimiles et aliorum.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindissimilis
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *sem- Proto-Indo-European *sem-h₂-lo- Proto-Italic *semalis Latin similis Latin dissimilis From dis- + similis (“resembling, like”).
Descendants
- Italiandissimile
- Portuguesedissímil
- Spanishdisímil
In English words that came into English from dissimilis
- dissembledissimulō
- dissimulatedissimulātus
- dissimulationdissimulātiō
- dissimilitudedissimilitūdō
- dissimulatordissimulātor
- dissimiledissimile