noun · femininethird declension
dissēnsiō
dissēnsiō f (genitive dissēnsiōnis)
Meaning
- disagreement, quarrel
- dissension, conflict
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dissēnsiō | dissēnsiōnēs |
| genitive | dissēnsiōnis | dissēnsiōnum |
| dative | dissēnsiōnī | dissēnsiōnibus |
| accusative | dissēnsiōnem | dissēnsiōnēs |
| ablative | dissēnsiōne | dissēnsiōnibus |
| vocative | dissēnsiō | dissēnsiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ex rei publicae dissensione
- owing to political dissension.
dissensĭo, ōnis, f. dissentio,
I. difference of opinion, disagreement, dissension, discord (good prose):
inter homines de jure, Cic. de Or. 1, 56, 238; cf. id. Leg. 2, 13, 32: animorum disjunctio dissensionem facit, id. Agr. 2, 6: inter aliquos sine acerbitate, id. Off. 1, 25, 87; cf. Quint. 3, 6, 22 et saep.: hoc dissidio ac dissensione facta, etc., Cic. Sull. 21; id. Agr. 3, 2; id. Lael. 21, 77 (twice); Caes. B. G. 5, 31, 1 (twice); id. B. C. 1, 20, 4 et saep.: Zenonis a superioribus, Cic. Ac. 1, 11, 42: de bono oratore cum populo' dissensio, id. Brut. 49, 185: civilis, Caes. B. C. 1, 67, 3; Sall. J. 41 fin.: Suet. Ner. 3; cf. ordinum, Tac. A. 3, 27 et saep.—In plur., Cic. Agr. 2, 37, 102; id. Lael. 7, 23; Caes. B. G. 6, 22 fin.; id. B. C. 3. 1, 3; Tac. Agr. 32 al.—II. Of inanimate things, disagreement, incompatibility:
utilium cum honestis, Cic. Off. 3, 13, 56: actionum, Sen. Ep. 20, 2. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dissēnsiō ōnis, f
dissentio, difference of opinion, disagreement, dissension, discord, strife : regum, S.: inter eos magna: parva est mihi tecum dissensio?: amicorum disiunctio dissensionem facit: alqd dissensionis commovere: civilis: huius ordinis, from , etc.—Plur: civium: quā ex re nascuntur, Cs.—Fig., of things, disagreement, incompatibility : utilium cum honestis.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dissēnsiō From dissentiō + -tiō.
Descendants
- Catalandissensió
- Frenchdissension
- Italiandissensione
- Portuguesedissensão
- Spanishdisensión
- Piedmontesedissension
In English words that came into English from dissēnsiō
- dissensiondissēnsiō