adjectivefirst/second-declension adjective
dispositīvus
dispositīvus (feminine dispositīva, neuter dispositīvum)
Classical[dɪs.pɔ.sɪˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[dis.po.s̬iˈtiː.vus]
Meaning
- Medieval Latinadjectivedispositive
- Medieval Latinadjectivecoordinative, directive, regulative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dispositīvus | dispositīva | dispositīvum |
| genitive | dispositīvī | dispositīvae | dispositīvī |
| dative | dispositīvō | dispositīvae | dispositīvō |
| accusative | dispositīvum | dispositīvam | dispositīvum |
| ablative | dispositīvō | dispositīvā | dispositīvō |
| vocative | dispositīve | dispositīva | dispositīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dispositīvī | dispositīvae | dispositīva |
| genitive | dispositīvōrum | dispositīvārum | dispositīvōrum |
| dative | dispositīvīs | dispositīvīs | dispositīvīs |
| accusative | dispositīvōs | dispositīvās | dispositīva |
| ablative | dispositīvīs | dispositīvīs | dispositīvīs |
| vocative | dispositīvī | dispositīvae | dispositīva |
Origins
From dispositus + -īvus.