noun · masculinefourth declension
disportus
disportus m (genitive disportūs)
Meaning
- New Latinmasculinesport
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | disportus | disportūs |
| genitive | disportūs | disportuum |
| dative | disportuī | disportibus |
| accusative | disportum | disportūs |
| ablative | disportū | disportibus |
| vocative | disportus | disportūs |