LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

dispatēns

dispatēns (genitive dispatentis)
Classical[ˈdɪs.pa.tẽːs]Ecclesiastical[ˈdis.pa.tens]

Meaning

  1. one terminationopen in different directions
  2. one terminationaccessible from different directions

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedispatēnsdispatēnsdispatēns
genitivedispatentisdispatentisdispatentis
dativedispatentīdispatentīdispatentī
accusativedispatentemdispatentemdispatēns
ablativedispatentī
dispatente
dispatentī
dispatente
dispatentī
dispatente
vocativedispatēnsdispatēnsdispatēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedispatentēsdispatentēsdispatentia
genitivedispatentiumdispatentiumdispatentium
dativedispatentibusdispatentibusdispatentibus
accusativedispatentīs
dispatentēs
dispatentīs
dispatentēs
dispatentia
ablativedispatentibusdispatentibusdispatentibus
vocativedispatentēsdispatentēsdispatentia

dispatens, entis, P. a. dis-pateo,
I. opening in different directions: latibula sibi parant in plures exitus dispatentia, Lact. 3, 10, 3.

Origins

From dis- + patēns.

Quick answers

What does dispatēns mean in Latin?
dispatēns, a adjective, means “open in different directions; accessible from different directions”.
How do you pronounce dispatēns?
In classical Latin, [ˈdɪs.pa.tẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdis.pa.tens].