adjectivethird-declension one-termination adjective
dispatēns
dispatēns (genitive dispatentis)
Classical[ˈdɪs.pa.tẽːs]Ecclesiastical[ˈdis.pa.tens]
Meaning
- one terminationopen in different directions
- one terminationaccessible from different directions
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dispatēns | dispatēns | dispatēns |
| genitive | dispatentis | dispatentis | dispatentis |
| dative | dispatentī | dispatentī | dispatentī |
| accusative | dispatentem | dispatentem | dispatēns |
| ablative | dispatentī dispatente | dispatentī dispatente | dispatentī dispatente |
| vocative | dispatēns | dispatēns | dispatēns |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dispatentēs | dispatentēs | dispatentia |
| genitive | dispatentium | dispatentium | dispatentium |
| dative | dispatentibus | dispatentibus | dispatentibus |
| accusative | dispatentīs dispatentēs | dispatentīs dispatentēs | dispatentia |
| ablative | dispatentibus | dispatentibus | dispatentibus |
| vocative | dispatentēs | dispatentēs | dispatentia |
dispatens, entis, P. a. dis-pateo,
I. opening in different directions:
latibula sibi parant in plures exitus dispatentia, Lact. 3, 10, 3.Origins
From dis- + patēns.