LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

disertitūdō

disertitūdō f (genitive disertitūdinis)

Meaning

  1. eloquence

Declension

declension
formsingularplural
nominativedisertitūdōdisertitūdinēs
genitivedisertitūdinisdisertitūdinum
dativedisertitūdinīdisertitūdinibus
accusativedisertitūdinemdisertitūdinēs
ablativedisertitūdinedisertitūdinibus
vocativedisertitūdōdisertitūdinēs

dĭsertĭtūdo, ĭnis, f. disertus,
I. eloquence (late Lat.), Hier. Ep. 50, no. 5; Vulg. Isa. 33, 19.

Origins

From disertus + -tūdō.

Quick answers

What does disertitūdō mean in Latin?
disertitūdō, a noun, means “eloquence”.
What is the genitive of disertitūdō?
The genitive singular is disertitūdinis. disertitūdō is feminine, third declension.